زندگي

بالاخره می میری

yourlife — Sun, 06 May 2007 11:08:04 GMT

خب می بینم که حسابی به خودت می رسی از خودت مراقبت می کنی. نیازهایت را براورده می کنی .

خوب گوش می دی یا می خونی درباره ی رژیم غذایی تغذیه خواب و سم زدایی از بدن

همینطور خریدن وسایلی که می گن به درد ورزش می خوره

و گیاهان دارویی واسه تجدید قوا وقتی که آسیب ببینی

صابون هایی که تن را تمیز می کنن . افشانه هایی که بوی بد را از بین می برن

مایعاتی که اسیدها و حشره کش ها را خنثی می کنن

اضافه وزن مجاز برای افزایش قدرت و اندازه عضلات

زدن آمپول های ایمنی و خوردن قرص های نیروزا

اما یادت باشه که بعد از همه اینها قصه به پایان می رسه ...

می تونی سیگار را ترک کنی اما آخر می میری

دور مواد را خط بکشی اما آخر می میری

خود را از خوردن غذاهای چرب و سرخ کردنی منع کنی و در سلامت کامل باشی ولی باز می میری

می گساری هم که نکنی باز می میری

دور کارهای خلاف رو هم خط بکشی باز می میری

از نوشیدن قهوه صرفه نظر کنی و کیفور نشی باز می می میری آخرش می میری

بالاخره می میری دست آخر می میری

آخرش میمیری

می تونی نرمش کردن رو از سر بگیری اما وقتی موسیقی تموم بشه می میری

توی اتومبیل کمربند ایمنی هم ببندی باز می میری

از نیکوتین فاصله بگیری باز می میری

می تونی نرمش کنی تا چربی رانهات آب بشه خوش تیپ تر و تو دل برو تر می شی آما باز می میری

حمام آفتاب هم که نگیری باز می میری

می تونی اون بالا توی آسمون پی بشقاب پرنده بگردی شاید اونا تو رو به مریخ ببرن اما اونجا هم بالاخره می میری

بالاخره می میری در نهایت می میری

آخرش یک زمانی می میری

با کفش های ریبوک و نایک و آدیداس می تونی تو آسمونا سیر کنی اما اونجا هم بالاخره می میری

داروهای نیرو بخش هم که بخوری بالاخره می میری

روده ات روهم سالم نگه داری باز می میری

می تونی خودت رو منجمد کنی و در زمان معلق بمونی اما همین که یخت رو باز کنن بالاخره می میری

می تونی ازدواج کنی اما باز هم می میری

به نقطه اوج هم که برسی بالاخره می میری

می تونی خودت رو از شر فشارهای روحی خلاص کنی استراحت کنی آزمایش ایدز و تست ورزشی بدی

به غرب اونجا که هوا آفتابیست و از رطوبت خبری نیست نقل مکان کنی و تا صد سال زنده بمونی

ولی بالاخره می میری

سرانجام در آخر کار می میری

در نهایت خواه یا ناخواه می میری

پس بهتره حالا که زنده هستی از زندگی لذت ببری قبل از اینکه غزل خداحافظی رو بخونی

چون بالاخره در آخر کار می میری

yourlife — Sat, 17 Mar 2007 14:58:28 GMT

پیاده روی درازی بود ، تپه بلندی بود ، آفتاب تندی بود ، عرق می ریختند و به شدت تشنه بودند . در یک پیچ جاده در.ازه ی تمام مرمری عظیمی دیدند که به میدانی با سنگفرش طلا باز می شد ، و در وسط آن چشمه ای بود که آب زلالی از آن جاری بود . رهگذر رو به مرد دروازه بان کرد .

_ روز به خیر

دروازه بان پاسخ داد : روز به خیر

_ اینجا کجاست که انقدر قشنگ است ؟

_ اینجا بهشت است .

_ چه خوب که به بهشت رسیدیم ، خیلی تشنه ایم .

_ دروازه بان به چشمه اشاره کرد و گفت : " می توانید وارد شوید و هرچه دلتان می خواهد آب بنوشید

_ اسب و سگ هم تشنه اند .

نگهبان گفت : واقعا متاسفم . ورود جانوران به این جا ممنوع است .

مرد خیلی ناامید شد ، چون خیلی تشنه بود ، اما حاضر نبود تنهایی آب بنوشد ؛ از نگهبان تشکر کرد و به راهش ادامه داد . پس از اینکه مدت درازی از تپه بالا رفتند ، به مزرعه ای رسیدند . راه ورود به این مزرعه ، دروازه ای قدیمی بود که به یک جاده خاکی با درختانی در دو طرفش باز می شد . مردی در زیر سایه ی درخت ها دراز کشیده بود و صورتش را با کلاهی پوشانده بود ، احتمالا خوابیده بود .

مسافر گفت : روز به خیر

مرد با سرش جواب داد .

_ ما خیلی تشنه ای ایم ، من ، اسبم و سگم .

مرد به جایی اشاره کرد و گفت : میان آن سنگ ها چشمه ای است . می توانید هر قدری که می خواهید بنوشید .

مرد ، اسب و سگ به کنار چشمه رفتند و تشنگی شان را فرو نشااندند .

مسافر برگشت تا از مرد تشکر کند . مرد گفت : هروقت دوست داشتید برگردید

_فقط می خواهم بدانم نام اینجا چیست؟

_ بهشت

_ بهشت ؟ اما نگهبان دروازه ی مرمری هم گفت آن جا بهشت است !

_ آنجا بهشت نیست . دوزخ است .

مسافر حیران ماند : باید جلو دیگران را بگیرید تا از نام شما استفاده نکند ! این اطلاعات غلط می تواند باعث سردرگمی زیادی بشود !

_ کاملا برعکس ؛ در حقیقت لطف بزرگی به ما می کنند .

چون تمام آن هایی که حاضرند بهترین دوستان شان را ترک کنند ، همان جا می مانند ...

قورباغه ها

yourlife — Sat, 17 Feb 2007 13:19:17 GMT

این قشنگ ترین هدیه ایه که می تونم به شماها بدم و فکر کنم خیلی خوب باشه که روش فکر کنین و ازش نتیجه بگیرین . به نظر برای دیدن زندگی به این باور باید برسیم

روزی از روزها گروهی از قورباغه های کوچیک تصمیم گرفتند که با هم مسابقه ی دو بدند.

هدف مسابقه رسیدن به نوک یک برج خیلی بلند بود.
جمعیت زیادی برای دیدن مسابقه و تشویق قورباغه ها جمع شده بودند...

و مسابقه شروع شد....

راستش, کسی توی جمعیت باور نداشت که قورباغه های به این کوچیکی

بتوانند به نوک برج برسند.

شما می تونستید جمله هایی مثل اینها را بشنوید:

اوه,عجب کار مشکلی!!"

اونها هیچ وقت به نوک برج نمی رسند."

یا

هیچ شانسی برای موفقیتشون نیست.برج خیلی بلند ه!

قورباغه های کوچیک یکی یکی شروع به افتادن کردند...

بجز بعضی که هنوز با حرارت داشتند بالا وبالاتر می رفتند...

جمعیت هنوز ادامه می داد,"خیلی مشکله!!!هیچ کس موفق نمی شه!"

و تعداد بیشتری از قورباغه ها خسته می شدند و از ادامه دادن منصرف…

ولی فقط یکی به رفتن ادامه داد بالا, بالا و باز هم بالاتر....

این یکی نمی خواست منصرف بشه!

بالاخره بقیه ازادامه ی بالا رفتن منصرف شدند.به جز اون قورباغه

کوچولو که بعد از تلاش زیاد تنها کسی بود که به نوک رسید!

بقیه ی قورباغه ها مشتاقانه می خواستند بدانند او چگونه این کا ر رو

انجام داده؟

اونا ازش پرسیدند که چطور قدرت رسیدن به نوک برج و موفق شدن رو پیدا کرده؟

و مشخص شد که...

برنده ی مسابقه کر بوده!!!

نتیجه ی اخلا قی این داستان اینه که:
هیچ وقت به جملات منفی و مأیوس کننده ی دیگران گوش ندید... چون

اونا زیبا ترین رویا ها و آرزوهای شما رو ازتون می گیرند--چیز هایی که

از ته دلتون آرزوشون رو دارید!
هیشه به قدرت کلمات فکر کنید.
چون هر چیزی که می خونید یا میشنوید روی اعمال شما تأثیر میگذاره

پس

همیشه....

مثبت فکر کنید!

و بالاتر از اون

کر بشید هر وقت کسی خواست به شما بگه که به آرزوهاتون نخواهید رسید!

و هیشه باور داشته باشید:

من همراه خدای خودم همه کار می تونیم بکنیم

این متن رو به 5 تا "قورباغه کوچولو" که براتون اهمیت دارند بفرستید.

به اون ها کمی امید بدید!!

آدم های زیادی به زندگی شما وارد و از اون خارج میشن... ولی

دوستانتون جا پا هایی روی قلبتون جا خواهند گذاشت.

تولد ....

yourlife — Thu, 01 Feb 2007 11:16:33 GMT

سلام

و باز هم هیچ ربطی به وبلاگم نداره :

امروز یعنی ۱۲ بهمن تولد خاله ی عزیزمه .

خاله مریم جونم تولدت مبارک

بهشت در کنار جهنم

yourlife — Wed, 24 Jan 2007 13:04:17 GMT

راستش دیگه نمی خوام اینجا با کلمات خودم بنویسم یعنی خیلی خوب نمیشه نوشت ! آدم مجبوره خیی حرف هایی رو که دلش می خواد بزنه مخفی کنه و شایدم بعضی حرفایی رو که باور نداره تا یه حد کمی بنویسه ولی نه اینکه تاحالا حرفهام این جوری بوده باشه ها نه نبوده ولی خوب توی نوشتن تو این وبلاگ زیاد راحت نیستم !البته منظورم نوشتن به این سبک یعنی با سر هم کردن جمله های عامیانه و ساده خودم و گفتن حرفام با کلمات خودمه درست مثل نوشته ای که دارین می خونین . شاید اینکه نمی خوام اینجوری بنویسم به خاطر اینه که من یه چیز دیگه می نویسم و دیگران یه چیز دیگه برداشت می کنن . این رو خودم بار ها دیدم و فهمیدم و خوب خیلی بده آدم رو غیر از اونی که هست فرض کنن حتی بهتر از اونی که هست ! برای همین دیگه این جوری نمی نویسم یا حداقل خیلی کم می نویسم . مثل قبل باز هم داستان .. داستان هایی که پشتش حرفای خودمه ولی خوب حداقل با اون داستان ها نسبت من قضاوت نمی کنین و شاید داستان ها معنا رو بهتر برسونن تا نوشته های خودم ... !! به هر حال فقط هدفم از این وبلاگ اینه که حرفای خودم رو همونجوری که هست به شما بگم و شما دوست داشته باشین وبخونین فقط طرز گفتنشون رو می خوام مثل قبل کنم ... فکر کنم اون جوری اشتباه و خطا هم برای شما و هم برای من کمتر بشه ...

و فقط یه چیز دیگه سوالی که قبلا پرسیده بودم ...

زیبایی عشق رو متولد می کنه یا عشق زیبایی رو ؟

بهش خیلی فکر کردم ! و خیلی جواب پیدا کردم خیلی که هر کدومش بقیه رو نقض می کنه نمی دونم شاید اشکال جواب به خاطر خود سوال باشه ! الان که خوب فکر می کنم می بینم نه عشق هست نه زیبایی . اصلا این دوتا اصلا وجود ندارن ! اگه وجودی هم داشته باشن ما تو خیال خودمون آفریدیمشون! ببینم می شه یه آدمی که صداقت براش خیلی مهمه عاشق آدمی بشه که همیشه بهش دروغ می گه!!! می شه؟؟ اگه هم بشه حتما یه چیز دیگه ای براش از صداقت مهمتر بوده که شاید خودش هم نمی دونسته و طرف مقابلش داشته . پس این عقاید و خواسته های ما هستن که باعث می شن زیبایی در وجود طرف مقابلمون ببینیم و عاشقش بشیم و دوسش داشته باشیم .

به نظر من که غیر ممکنه ما اعتقادات و یا باورها و یا علاقه هایی داشته باشیم و علاقه های بعدمون رو بدون شباهتی به اون ها شکل بدیم . شاید بگین نه من آدمی رو می شناسم که مثلا خیلی قیافه براش مهم بوده ولی بعدا با یه آدم معمولی و یا حتی زشت ازدواج کرد (این مثال رو برای این می گم که برای همه قابل لمسه !) خوب منم می گم برای اون آدم قیافه مهم بوده ولی یه چیز دیگه ای براش مهمتر بوده که در وجود یه نفر با قیافه ی معمولی دیده و به خاطر خواسته ی بلاترش از خواسته درجه دومش چشم پوشی کرده و خوب شاید زندگی یعنی همین .. گذشتن از خواسته ها به خاطر علاقه واقعی ...

ما هیچ وقت نمی تونیم دوست داشتنی رو به وجود بیاریم مگر اینکه خودمون بخوایم و عشق واقعی هیچ وقت اتفاقی نیست . و البته هیچ وقت هم پایدار نیست مگر اینکه باور کنیم در کنار این زیباترین ما شاید زشتترین هم باشه و باید یاد بگیریم به خاط زیباترین بودنش زشت ترینش رو هم باور کنیم .

برای رسیدن به بهشت باید باور کرد که جهنمی هم هست ...

گل قشنگ من ...

yourlife — Wed, 10 Jan 2007 06:57:18 GMT

گل من پر از تیغه ولی من به خاطر طراوتش همیشه دوسش داشتم و دارم و برای همین وقتی که پدربزرگ گفت هرکی هرچقدر گل می خواد بره از باغ بچینه من فقط و فقط گل خودم رو چیدم . فقط اونی رو که دوست داشتم از توی این باغ به این بزرگی برداشم. حالا یه هفته از چیدن گلها رد می شه و دسته گلهای همه تو سطل آشغاله ولی گل من هنوز توی گلدونمه و فقط گله منه که هنوز فضای اتاقم رو از بوی خوبش پر کرده .

مطمئنم که گل من فهمیده خیلی دوسش دارم و برای به دست آوردنش ...

yourlife — Thu, 21 Dec 2006 13:10:18 GMT

سلام به همه ی دوستای خوبم که به وبلاگ من سر می زنن و نظر می دن

اول از همه شب یلدا تون مبارک.

امیدوارم همیشه براتون همون شب یا روزی باشه که باعث می شه شاد باشین و امیدوارم عمرتون پر باشه از لحظه هایی که دوست دارین زندگی رو با تمام خوبی ها و بدی هاش تنفس کنین.

خوب تا حالا نشستین فکر کنین چرا شب یلدا !! اصلا چرا به ما یاد دادن طولانی ترین شب سال با هم با شیم و با هم شاد باشیم ؟ اصلا چرا نشینیم گریه کنیم؟ چرا دور هم جمع نشیم با هم گریه کنیم!؟ چرا اجداد ما با هم خندیدن رو انتخاب کردن؟ چرا دوست داشتن با هم باشن و اصلا چرا طولانی ترین شب سال باید بشه یکی از شاد ترین شب های سال. اصلا تا حالا به خود زندگی فکر کردین؟ به اینکه آخر این همه تلاش و شاید شاد بودن ها چی می شه؟ بهترین هم باشیم آخرش چی می شه؟ اصلا به دلیل زندگی کردن فکر کردین؟ و تاحالا شکلی از زندگی برای خودتون مجسم کردین؟

من که فکر می کنم خود زندگی هیچ ارزشی نداره. هیچی. شاید تعجب کنین و بگین نه تو روحیت خرابه و ... ولی من بازم می گم زندگی هیچ ارزشی نداره . بلکه می گم زندگی هرچی داره از من داره . منم که به اون جون می دم . خدا منو آفریده و من هم زندگی رو . منم که با دستای خودم به این زندگی خمیر مانند شکل می دم و این منم که بهش می گم چه شکلی باشه حتی اگه این خمیر خراب و سفت هم باشه باز هم من شکلش می دم و منم که بهش ارزش می دم . ا وبلاگ من زندگیه و همونجوری که من این وبلاگ رو درست کردم شما هم زندگیتون رو می سازین . خیلی وقت خیلی ها میگن زندگی با من این کارو کرد زمونه به من بد کرد یا شانس به من رو آورد و ... ولی به نطر من تمام اینارو خود اون آدم با فکر و رفتار خودش ساخته . هرکسی هر اتفاقی براش می افته مسئولش خودشه . نمی گم دیگران هیچ اثری ندارن نه دیگران هم اثر دارن و هم باعث پیشرفت می شن و هم باعث سقوط ولی هیچ وقت نمی تونن باعث نابودی یا زندگی کردن شما بشن . اونا فقط شما رو این طرف و اون طرف هل می دن و این شما هستین که اجازه می دین این نیرو ها به شما وارد بشن و فقط شما هستین که اجازه داخل شدن به خونه ی افکار و دلتون رو به بقیه میدین . کسی که ناراحته خودش اجازه داده که ناراحتی بر احساساتش اثر بذاره و فقط و فقط خودش اجازه داده ناراحتی فرمانرواش باشه.

خوب شاد بگین تو تاحالا غم نیومده سراغت و هنوز بچه ای و خیلی چیزا رو نمی دونی . شاید این جوری باشه ولی منم اندازه ی خودم مشکلات داشتم و خیلی خوب اینو حس کردم . و با تمام وجودم باور دارم که زندگی هر شخص هیچ چیز جز افکار خود اون شخص نیست .بله من خیلی کوچولو تر از اونی هستم که به شما بگم چی کار کنین و اصلا شما برای زندگی خودتون اراده دارین ولی به خدا امتحانش هیچ ضرری نداره . امتحان کنین . یه هفته نذارین هیچ چیزی باعث ناراحتی شما بشه هیچ چیز و هیچ چیز . به مسائل فکر کنین ولی هرگز نذادین که اونا فکر شما رو خراب کنن چون فکر رفتار رو شکل می ده و رفتار و فکر هم زندگی رو .

پس بیاین از همین حالا شاد باشیم . خودمون به زندگی ارزش بدیم و برای یه لحظه هم شده خودمون لذت بردن رو بدونه هیچ دلیلی تجربه کنیم . فقط برای یه لحظه هم شده سازهای دیگه رو نشنویم و زندگی رو با ساز خودمون بزنیم .

و بیاین در تاریک ترین و طولانی ترین شبهای زندگی مون خودمون به زندگی زیبایی فراموش نکردنی بدیم .

موفق باشین نگار

سوال ...

yourlife — Sat, 16 Dec 2006 04:42:18 GMT

این دفعه بر خلاف همیشه سوالم برای سنجش نیست و نمی خوام با حرفام بقیه رو از نظر خودم بسنجم این واقعا یه سواله که خودم هنوز نتونستم جوابشو پیدا کنم خوشحال می شم جواب های شما رو هم بدونم به نظر شما:

زیبایی عشق رو متولد می کنه یا عشق زیبایی رو ؟

تذکر: این سوال فقط برای انسان ها نیست برای شغل ِ محل زندگی و... هم صادقه به طور مثال علاقه به شغلتون اون رو براتون زیبا می کنه با خود شغلتون زیباست که برای شما هم علاقه ایجاد می کنه و خوب مثال دیگه هم انسان ها: زیبایی یه نفر باعث علاقه شما نسبت به اون می شه یا به دلیل علاقتون اون شخص برای شما زیبایی خاصی پیدا می کنه؟

.......

yourlife — Wed, 25 Oct 2006 07:42:18 GMT

دختربچه حال بسیار بدی داشت او را به بیمارستان بردند و معلوم شد که او به خون نیاز دارد. در آن زمان هم هنوز بانک خون و اهدای خون شناخته شده نبود و خون را به افراد نیازمند به خون می فروختند.ولی دختر بیچاره بسیار فقیر بود و هیچ پولی برای خرید خون نداشت و تنها راه حل او این بود که از یکی از خویشاوندنش خون بگیرد.

او به جز یک برادر هیچ کسی را نداشت و تنها برادرش بود که می توانست به او کمک کند. دکتر به پیش برادر کوچک دخترک رفت و گفت: "خواهرت بیماری گرفته که نیاز به خون دارد و تنها کسی که می تواند به او کمک کند تو هستی و برای نجات او فقط از تو می توانیم خون بگیریم و به او بدهیم آیا به خواهرت خون اهدا می کنی؟ "

پسرک سرش را بالا آورد و پس از چند لحظه تردید قبول کرد. اورا بردند و از او خون گرفتند و به خواهرش زدند . پس از اتمام کار پسرک رو به دکتر کرد و گفت:" آقای دکتر من کی خواهم مرد؟ " دکتر با تعجب پرسید:"چرا چنین سوالی می کنی؟ " پسرک جواب داد :" هر کسی خون اهدا کند خواهد مرد و من قط خواستم بدانم آیا سلامتی خواهرم را می توانم ببینم یا خیر."

دکتر تازه فهمید تردید چند لحظه ای پسرک برای چه بوده و پسرک با اینکه فکر می کرده با اهدای خون می میرد ولی باز حاضر شد برای سلامتی خواهرش خون اهدا کند و فقط چند لحظه برایش کافی بود تا میان جان خودش و جان خواهرش فداکاری را انتخاب کند.

دکتر درحالی که اشک چشمانش را پر کرده بود به پسرک گفت: " خدا هرگز نخواهد گذاشت بنده های فداکارش به خاطر فداکاری بمیرند مطمئن باش که تو هم نخواهی مرد "

yourlife — Sun, 01 Oct 2006 14:28:25 GMT

دو چيز انتها ندارد. حماقت انسانها و پهنه‌‌ی کهکشانها. که البته در مورد کهکشانها مطمئن نيستم !

(آلبرت انشتين)

******

نه! نرو !صبر کن قرارمان اين نبود بايد سکه بيندازيم اگر شير آمد:ترديد نکن که دوستت دارم اگر خط آمد:مطمئن باش دوستدارت هستم .....صبر کن سکه بيندازيم اگر دوستت نداشتم.....آن وقت برو

******

عشق مثل ساندويچي است كه 2 نفر از 2 طرف شروع ميكنن به خوردن، وقتي بهم ميرسند كه تموم شده

******

هرگاه خداوند تو را به لبه ی پرتگاه هدایت کرد به خدا اطمینان کن.چون یا تو را از پشت خواهد گرفت یا به تو پرواز کردن خواهد آموخت

******

دخترک هميشه مي گفت:من براي نجابت وفا و زيباييت عاشق تو شدم پسرک براي روز تولدش سه حيوان خانگي به او هديه داد ...اسب سگ و يک پرنده زيبا! تا دخترک خواست دليل اينکار را بپرسد.... پسرک رفته بود براي هميشه

******

هميشه دوست داشتم ابر باشم.چون ابر انقدر شهامت داره که هر وقت دلش ميگيره جلوي همه گريه کنه

******

بخشندگي را از گل بياموز، زيرا حتي ته كفشي كه لگدمالش مي‌كند را هم خوش بو مي‌كن

******

زندگي کتابي است پرماجرا ، هيچگاه آنرا به خاطر يک ورقش دور مينداز