پسر بچه اي وارد يك فروشي شد و پشت ميزي نشست. پيشخدمت يك ليوان آب برايش آورد . پسربچه پرسيد : ” يك ميوه اي چند است؟ “ پيشخدمت پاسخ داد : ” 50 سنت “ . پسر بچه دستش را در جيبش برد و شروع به شمردن كرد . بعد پرسيد: ” يك

است؟ “

 در همين حال ‎‏, تعدادي از مشتريان در انتظار ميز خالي بودند . پيشخدمت با عصبانيت پاسخ داد : ” 35 سنت “. پسر دوباره سكه هايش را شمرد و گفت : ” لطفاً يك ساده. “ پيشخدمت را آورد و به دنبال كار خود رفت. پسرك نيز پس از خوردن , پول را به صندوق پرداخت و رفت .

وقتي پيشخدمت بازگشت , از آنچه ديد , حيرت كرد . آنجا در كنار ظرف خالي , 2 سكه 5

سنتي و 5 سكه 1 سنتي گذاشته بود براي انعام پيشخدمت . 

 از تمامي كسايي كه از وبلاگ ديدن مي كنند

 و نظرات خودشون رو براي من ارسال مي كنند ممنونم

( با تشكر از نيلوفر جون كه هميشه به وبلاگ سر مي زنند

 و نظراتشون رو براي من ارسال مي كنند ) 

              نگار  

روزي يك مرد ثروتمند ، پسر بچه ي كوچكش را به يك ده برد تا به او نشان دهد مردمي كه در آنجا زندگي مي كنند ، چقدر فقير هستند . آن دو يك شبانه روز در خانه محقر روستايي مهمان بودند .

در راه بازگشت و در پايان سفر ، مرد از پسرش پرسيد : " نظرت در مورد مسافرتمان چه بود؟ "

    پسر پاسخ داد : " عالي بود پدر ! "

    پدر پرسيد : " آيا به زندگي آن ها توجه كردي ؟ "

    پسر پاسخ داد : " بله پدر ! "

    و پدر پرسيد : " چه چيزي از اين سفر ياد گرفتي ؟ "

پسر كمي انديشيد و بعد به آرامي گفت :

 " فهميدم كه ما در خانه يك سگ داريم و آن ها چهار تا . ما در حياطمان يك فواره داريم و آن ها روذخانه اي دارند كه نهايت ندارد . ما در حياطمان فانوس هاي تزييني داريم و آن ها ستارگان را دارند . حياط ما به ديوارهايش محدود مي شود ، اما باغ آن ها بي انتهاست ! "

با شنيدن حرف هاي پسر ، زبان مرد بند آمده بود . پسر بچه اضافه كرد :

 " متشكرم ، تو به من نشان دادي كه ما چقدر فقير هستيم ! "

سلام به همگي امروز نمي خوام براتون داستان بزارم ولي در عوض اين عكس رو كه مي بينين براتون گذاشتم و خوشحال مي شم نظراتتون رو ببينم 

مجلس دانش آموزي 

 با تشكر نگار

آبتين گفت :

- من سنتور مي زنم

چون خوش آهنگ ترين ساز دنياست

روژين گفت :

- من فقط پيانو مي زنم

چون گران ترين ساز دنياست

تينا گفت :

من فقط ني مي زنم

چون غمگينترين ساز دنياست

و من فقط سوت مي زنم                      چون قديمي ترين

                                                       ساده ترين

                                                       زيبا ترين

                                                       ارزان ترين

                                                       انساني ترين

                                                      و كودكانه ترين ساز دنياست

 تمساح دم خودش را شكار كرد

 و آن را با پوزه اش گرفت

آن را آنقدر  گاز زد ، جويد و قورت داد

 كه كم كم توي خودش رفت!

!!!!!!!!!!!!

مري مك دانلند

ببين خنده دار نخواهد بود ،

اگر تمام جانوران باغ وحش آزاد شوند

و به من و تو نگاه كنند؟

و خنده دار نخواهد بود

اگر آن ها ما را توي قفس بگذارند ،

و كانگرو ها و خروس جنگي ها پشت قفس ، سن ما را حدس بزنند!

و خنده دار نخواهد بود

اگر كرگدن ها ناگهان فرياد بزنند :

 " زياد به قفس نزديك نشويد من مي ترسم !

 چون آدم ها واقعاً خطرناك هستند... "

                                                                 پيكسي اهاريس     

مردي تخم عقابي پيدا كرد و آن را در لانه ي مرغي گذاشت .  عقاب با بقيه ي جوجه ها از تخم بيرون آمد و با آنها بزرگ شد.  در تمام زندگيش او همان كارهايي را انجام داد كه مرغ ها مي كردند ؛ براي پيدا كردن كرم ها و حشرات ، زمين را مي كند و قد قد  مي كرد و گاهي هم با دست و پا زدن بسيار ، كمي در هوا پرواز مي كرد .

سال ها گذشت و عقاب پير شد .

روزي پرنده ي با عظمتي را بالاي سرش بر فراز آسمانِِِ  ابري ديد . او با شكوه تمام ، با يك حركت ناچيزِ بالهاي طلاييش ، بر خلاف جريان شديد باد پرواز مي كرد.

عقاب پير ، بهت زده نگاهش كرد و پرسيد : " اين كيست؟ "

همسايه اش پاسخ داد : " اين عقاب است - سلطان پرندگان . او متعلق به آسمان است و ما زميني هستيم . "

عقاب مثل مرغ زندگي كرد و مثل مرغ مرد . زيرا فكر مي كرد مرغ است.

                                                   از كتاب 17 داستان كوتاهِ كوتاه

حق كپي رايت ( به درخواست نگين جون ) آزاد شد ولي از شما دوستان خواهشمندم

 اسم وبلاگ را حتماً بنويسيد.

 با تشكر نگار

 لطفً مرا

    مسخره

     نكنيد و

       لطفاً به

      من نخو

       نديد. آسو

      ان نيسو 

     ت  نوشتو

   ن شعر ر

  روي گردن 

زرافه اي

كه در حال

فرا ر كرد

ن است .

                                                             شل سيلوراستاين

                        روز با همه ي روشني اش مي ميرد و شب با همه ي سياه مي ماند ، 

           شب با همه ي سياهي اش مي ميرد و روز روشن مي ماند .

            اي           سنگ !

                وقتي تو مي ميري پس از تو چه مي ماند؟  

-------------------------------------------------------------

     ديروز دوتا پنجاه توماني  كه از بانك فرار كرده بودند از ترس اينكه

 توسط پليس           دستگير شوند

           خودشان را دادند و دوتا بستني گرفتند و خوردند .         

-------------------------------------------------------------

بياييد  حتي براي يك  بار هم كه شده  اين راه    

                 را  امتحان  كنيم شايد  به سرزميني رسيديم         

                كه  شقايق هايش در نسيم مي رقصند. 

          اگر هيچ كس جسمي نداشت ،  

          هيچ كس نمي دانست ،

          كه هيچ كس نمي تواند كسي را ببيند ،

          هيچ كس نمي توانست جايي برود ،

          هيچ كس نمي توانست به سوي كس ديگر برود ،

          و به چشمانش نگاه كند ،

          اگر هيچ كس صدايي نمي شنيد ،

          هيچ كس جوابي نمي داد ،

          و آن وقت ديگر ، كسي به كسي كاري نداشت ،

          مثل اينكه همه با هم قهر بودند ،

          و دنيا از وجود خودش هم خبر نداشت!

                                                                                باربارا گيلز   

سلام ، باز هم بي مقدمه...

             لطفاً نظرات خود را براي من ارسال كنيد.

                                                               با تشكر نگار

مردي براي اصلاح سر و صورتش به آرايشگاه رفت .در حال كار گفتگوي جالبي بين آن ها در گرفت .آن ها درباره موضوعات و مطالب مختلف صحبت كردند .

وقتي به موضوع "خدا" رسيدند آرايشگر گفت: "من باور نمي كنم خدا وجود داشته باشد. " مشتري پرسيد: "  چرا باور نميكني ؟ "   "كافي است به خيابان بروي تا ببيني چرا خدا وجود ندارد . به من بگو ، اگر خدا وجود داشت آيا اين همه مريض مي شدند؟ بچه هاي بي سرپرست پيدا مي شد؟ اگر خدا وجود مي داشت ، نبايد درد و رنجي وجود داشت. نمي توانم خداي مهرباني را تصور كنم كه اجازه مي دهد اين چيزها وجود داشته باشد. "

مشتري لحظه اي فكر كرد اما جوابي نداد،چون نمي خواست جر و بحث كنند. آرايشگر كارش را تمام كرد  و مشتري از مغازه بيرون رفت. به محض اين كه از آرايشگاه بيرون آمد ، در خيابان مردي ديد با موهاي   بلند و كثيف و ظاهري ژوليده و كثيف.

مشتري برگشت و دوباره وارد آرايشگاه شد و به آرايشگر گفت: " مي داني چيست، به نظر من آرايشگرها هم وجود ندارند. " آرايشگر با تعجب گفت : چرا چنين حرفي مي زني؟ من اينجا هستم ، من آرايشگرم . من همين الان موهاي تو را كوتاه كردم ."

مشتري با اعتراض گفت: " نه ! آرايشگرها وجود ندارند ، چون اگر وجود داشتند ، هيچ كس مثل مردي كه آن بيرون است ، با موهاي بلند و كثيف و ريش اصلاح نكرده پيدا نمي شد."

"نه بابا، آرايشگرها وجود دارند! موضوع اين است كه مردم به ما مراجعه نمي كنند ."مشتري تاييد كرد : "دقيقاً نكته همين است . خدا هم وجود دارد! فقط مردم به او مراجعه نمي كنند و دنبالش نمي گردند. براي همين است كه اين همه درد و رنج در دنيا وجود دارد. "  

روزي پسر بچه اي در خيابان سكه اي يك سنتي پيدا كرد . او  از  پيدا كردن اين پول آن هم بدون هيچ زحمتي خيلي ذوق زده شد  .   اين تجربه باعث شد كه بقيه ي روزها هم با چشم هاي باز، سرش را به سمت پايين بگيرد ( به دنبال گنج! ).

 او در مدت زندگيش ،۲۹۶ سكه ي ۱ سنتي ، ۴۸ سكه ي ۵ سنتي ، ۱۹ سكه ي ۱۰ سنتي ، ۱۶ سكه ي ۲۵ سنتي ، ۲ سكه ي نيم دلاري و يك اسكناس مچاله شده ي ۱ دلاري پيدا كرد. يعني در مجموع ۱۳ دلار و ۲۶ سنت .                                              

  در برابر به دست آوردن اين ۱۳ دلار و ۲۶ سنت، او زيبايي دل انگيز ۳۱۳۶۹ طلوع خورشيد ،درخشش ۱۵۷رنگين كمان و منظره ي درختان افرا در سرماي پاييز را از دست داد . 

او هيچ گاه حركت ابرهاي سفيد را بر فراز آسمان ، در حالي كه از شكلي به شكل ديگر در مي آمدند ،   نديد . پرندگان در حال پرواز ، درخشش خورشيد و لبخند هزاران رهگذر ، هرگز جزئي از خاطرات او نشد.  

  اي خداي بزرگ

كمكمان كن تا به خاطر بياوريم آن كسي كه ديشب در خيابان راه ما را بست ، مادر تنهايي بود كه آن روز بعد از نه ساعت كار مي راند كه با عجله به طرف خانه اش برود تا شام درست كند ، به درس بچه ها برسد ، رخت ها را بشويد و چند دقيقه با ارزش را كنار فرزندانش بگذراند.

خدايا به يادمان بياور كه آن آدم بي تفاوت كه هر روز در يك گوشه نشسته و گدايي مي كند ( در حالي كه بايد كار كند!) اسير اعتيادي است كه فقط ما مي توانيم آن را در وحشتناك ترين كابوس هاي شبانه مان ببينيم . 

كمكمان كن تا به خاطر بياوريم آن زوج پيري كه آهسته و با زحمت در راهروي فروشگاه ( ضمن سد كردن راه ديگران ) قدم مي زنند و از لحظات خود بهترين استفاده را مي برند. ( اگرچه نتيجه ي آزمايش هاي هفته ي قبل زن نشانگر اين بود كه آخرين سال خريد مشترك آن دو خواهد بود مي خواهند كه اين لحظه هاي آخر را با هم مزمزه كنند.) 

اي خداي بزرگ ( پدر آسماني ) هر روز به يادمان بياور كه از ميان همه ي نعمت هايي كه به ما ارزاني داشته اي  بالاترين آن محبت است، اگرچه كافي نيست كه به عزيزانمان محبت كنيم .  

خدايا دل هامان را بگشا ، نه فقط به رو ي نزديكانمان ، بلكه به روي همه ي انسان ها . 

 ياري مان كن تا دير قضاوت كنيم و زود ببخشيم .  ياري مان كن تا شكيبايي، همدلي و مهرباني كنيم .                                                                                

           " آمين "